پوریا پورسرخ

بانی فیلم

puria-pursorkh — Mon, 06 Apr 2009 08:50:37 GMT

puria-pursorkh — Wed, 11 Mar 2009 10:15:18 GMT

سلام دوستان مهربونم،خوبین؟

نمی دونم از کجا باید بگم،اصلا دلمم نمیاد چیزی بگم،ولی یه جورایی

بدون مقدمه میگم،من دیگه وبلاگ پوریام رو آپ نمی کنم

البته می دونم در کنار وب اکتیو و توپ مهناز وب من اصلا نبودش و آپ نشدنش به

چشم نمیاد،ولی من خودم دلم واسه شما و واسه وبم تنگ می شه...گفتم چون نمی خواستم بی خداحافظی برم.

آپ نکردنم چند تا دلیل داره که شخصیه ولی یه دلیلشم اینه که قرار بیشتر تمرکزم روی وب

لیندا و نیوشا باشه.

البته وبم رو حذف نمی کنم چون باهاش یه دنیا خاطره دارم و دوستم بهناز عزیز زحمت آپش رو می کشه,ولی نه خیلی به موقع!

آپ عید رو هم بهناز انجام میده,اگر بار گران بودیم رفتیم.....

به هر حال خواستم از جمع وب نویسان محترم جناب پورسرخ خداحافظی کنم.

همتون واسم عزیزین،با این همه احساس و انرژی دوست داشتنی.

هستم در خدمتتون ولی یه مدل دیگه...!!!!

اگه این مدت اذیتتون کردم خیلی ببخشید...

از دوستانی هم که این وب رو به نام من یعنی آوا لینک کردن خواهش میکنم به نام بهناز تغییرش بدن.حتما این کارو بکنین.مرسی.

آخرین آپم رو با یه عکس از پوریا می بندم...

روز حسرت

puria-pursorkh — Wed, 11 Mar 2009 10:10:59 GMT

اگه تکراریه ببخشید...

دل نوشته

puria-pursorkh — Sun, 15 Feb 2009 10:16:18 GMT

السلام علی الحسین

و علی علی بن الحسین

و علی اولاد الحسین

و علی اصحاب الحسین

همیشه از بچگی روزهای عزاداری حسین(ع) واسم یه حال و هوای دیگه داشت،شلوغیه خیابونها و صدای گیرای هیئتها رو دوست داشتم.تب و تابی که واسه نذری دادن و نذری گرفتن توی شهر بود یه حس خاصی بهم میداد.

یادمه از همون موقعها هم که صدای طبلها و سینه زنیها رو می شنیدم یهو بغضم می ترکید،این عادت هنوزم با منه

ولی اون روزا یه دل کوچیک داشتم که هیچ دغدغه ای جز چیزای بچه گونه نداشت،اون موقع صداقتی توی کلامم بود که با یه بار یا حسین(ع) گفتن حاجتهای کوچولوم رو می گرفتم.دلم واسه اون روزای خوشگل یه ذره شده.ولی الان چی؟؟؟

این روزا دلم حسابی گرفته،دلم از همه چیز پره.دلم شکسته،خیلی وقته...ولی این دل شکسته واسه هیچ کس حتی اون بالاسری که زنده ام به عشقش ارزش نداره!

تا حالا شده دلتون به حال خودتون بسوزه،تا حالا شده حس کنین خیلی تنهایین اونقدر که حتی...تا حالا شده به هر دری می زنین بسته باشه،شده خیلی زمان واسه حاجت گرفتن صبر کنین،همش به خودتون امید بدین که آره من دیگه دارم قدم به قدم می رسم ولی بعد یه مدت بفهمین که اون چیزی که از دور می دیدین سرابی چشم نواز و دلخراش بوده!!!

یادمه پارسال توی همین ایام بود که خواهر گلم(مهناز)بهم گوشزد کرد«این روزها حاجت نخواه طلب سلامتی کن»،امسال هم چیزی نمی خوام فقط از خدا می خوام به حرمت خون سیدالشهدا،به حرمت صبرو دل داغدار زینب کبری(س) و به حق آبروی فاطمه زهرا(س)

هر دستی که خالی رو به درگاهش بلند میشه خالی پس نزنه

خدای مهربونم به عظمتت منم دستهام خالی تر از هر دست خالی ایه،دل من سر تا پا گناه می دونم ارزشی نداره ولی به حرمت اون دلهایی که کافیه یه کوچولو ترک بخورن تا حاجت روا بشن قسمت میدم

تنهام نذار،محتاجم،کمکم کن

از همتون میخوام که دعا کنین تا امیدم ناامید نشه

ببخشید اگه پراکنده گفتم درددلم زیاد ولی حیف که

یا اباعبدالله،یااباعبدالله،یا اباعبدالله

نظرتون در مورد دل نوشته ام خیلی واسم مهمه،حتما نظر بدین

اشــك عــاشق

puria-pursorkh — Sat, 14 Feb 2009 18:37:18 GMT

اشــك عــاشق

قطره؛ دلش دریا می خواست

خیلی وقت بود كه به خدا خواسته اش رو گفته بود

هر بار خدا می گفت : از قطره تا دریا راهیست طولانی، راهی از رنج و عشق و صبوری، هر قطره را لیاقت دریا نیست!

                            قطره عبور كرد و گذشت

                                  قطره پشت سر گذاشت

                                        قطره ایستاد و منجمد شد

                                            قطره روان شد و راه افتاد

                                                    قطره از دست داد و به آسمان رفت

و قطره؛ هر بار چیری از رنج و عشق و صبوری آموخت

تا روزی كه خدا به او گفت : امروز روز توست، روز دریا شدن!

                                     خدا قطره را به دریا رساند

                                                قطره طعم دریا را چشید

                                                            طعم دریا شدن را

اما؛ روزی دیگر قطره به خدا گفت: از دریا بزرگ تر هم هست؟

خدا گفت : هست!

قطره گفت : پس من آن را می خواهم

بزرگ ترین را، و بی نهایت را !

پس خدا قطره را برداشت و در قلب آدم گذاشت و گفت : اینجا بی نهایت است!

و آدم عاشق بود، دنبال كلمه ای می گشت تا عشق را درون آن بریزد

اما هیچ كلمه ای توان سنگینی عشق را نداشت

آدم همه ی عشقش را درون یك قطره ریخت

قطره از قلب عاشق عبور كرد!

و وقتی كه قطره از چشم عاشق چكید. خدا گفت :

حالا تو بی نهایتی، زیرا كه عكس من در اشــك عــاشق است!

puria-pursorkh — Tue, 10 Feb 2009 23:21:57 GMT

تردید بهترین فیلم و اصغر فرهادی بهترین کارگردان بیست و هفتمین جشنواره فیلم فجر

سینمای ما – تعدادی دیگر از سیمرغ‌ها اعلام شدند. برندگان سیمرغ بلورین بهترین‌ کارگردانی و بهترین فیلم به این شرح است:
برنده سیمرغ بلورین بهترین‌ بازیگر کارگردانی
لوح تقدیر به عبدالرضا کاهانی برای فیلم بیست
سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی و خودروی مینیاتور برای فیلم درباره الی به اصغر فرهادی

برنده سیمرغ بلورین بهترین‌ فیلم
سیمرغ بلورین بهترین فیلم و خودروی مینیاتور به سعيد سعدي برای تردید

برنده سیمرغ زرین بخش نگاه ملی
سیمرغ زرین نگاه ملی و خودروی مینیاتور به ابراهیم اصغری و جواد اردکانی برای به کبودی یاس
پلاک طلای جشنواره به همراه جایزه 50 میلیون ریالی به ابولحسن داوودی برای زادبوم
پلاک طلای جشنواره به همراه جایزه 50 میلیون ریالی به امسعود نقاش زاده برای کودک و فرشته

برنده سیمرغ بلورین بخش بهترین فیلم از نگاه تماشاگران
سیمرغ بلورین بهترین فیلم از نگاه تماشاگران و خودروی مینیاتور به طور مشترک به مصطفی شایسته برای بی‌پولی و اصغر فرهادی و مسعود رضوی برای درباره الی

فیلم‌های با آرای بیش 50 درصد به ترتیب حروف الفبا عبارتند از:
اخراجی‌های 2
20
بی‌پولی
پستچی
درباره الی
دلخون
زادبوم
سوپراستار
شبانه‌روز
وقتی همه خوابیم

puria-pursorkh — Tue, 10 Feb 2009 23:17:57 GMT

لیلا حاتمی و شهاب حسینی بهترین بازیگران نقش اول شدند

سینمای ما – تعدادی دیگر از سیمرغ‌ها اعلام شدند.برندگان سیمرغ بلورین بهترین‌ بازیگر نقش اول مرد:با تقدیر از بازی شهاب حسینی در فیلم درباره الی، سیمرغ بلورین بهترین‌ بازیگر نقش اول مرد به همراه یک دستگاه خودروی مینیاتور به شهاب حسینی برای سوپر استار.

شهاب حسینی: این جور مواقع عمو خسرو کار قشنگی می‌کرد. با تشکر از همه کسانی که کمکم کردن خانواده‌ام و همکارانم.

برندگان سیمرغ بلورین بهترین‌ بازیگر نقش اول زن
سیمرغ بلورین بهترین‌ بازیگر نقش اول زن به همراه یک دستگاه خودروی مینیاتور به لیلا حاتمی برای بی‌پولی.

حاتمی: تشکر می‌کنم از هیات داوران و حمید نعمت‌اله

جایزه سیمرغ بلورین ویژه هیات داوران تعلق می‌گیرد به پرویز شهبازی برای عیار 14.

شهبازی: از هیات داوران و همکاران بازیگر در این فیلم مخصوصا کامبیز دیرباز که این‌جا حضور داره تشکر می‌کنم. آرزوی موفقیت برای اصغر فرهادی که در برلین هست.

مراسم اختتامیه جشنواره فجر را مهمان «سینمای ما» باشید

puria-pursorkh — Tue, 10 Feb 2009 10:49:18 GMT

پوشش لحظه به لحظه مراسم اختتامیه، چه از طریق سایت و چه از طریق پیامک و تلفن همراه

سینمای ما - همچون همیشه در مراسم اختتامیه جشنواره فجر امسال هم با گزارش‌ها و عکس‌های لحظه به لحظه مراسم در کنار شما هستیم. همچنین اگر می‌خواهید در برنامه همکاری مشترک میان سایت سینمای ما و شرکت ایرانسل شرکت کنید، کافی است عبارت sub fwin را به شماره 8282 پیامک کنید. گزارش لحظه به لحظه مراسم از طریق 14 پیامک به صورت لحظه به لحظه برای شما ارسال خواهد شد. این خبر را می‌توانید به دوستانی که می‌خواهند به صورت زنده از این مراسم با خبر شوند، منتقل کنید. وعده ما از حدود ساعت 19سه شنبه برای پوشش کامل مراسم اختتامیه.

نامزدهاي سوداي سيمرغ جشنواره فيلم فجر معرفي شدند

puria-pursorkh — Tue, 10 Feb 2009 10:42:18 GMT

خبرگزاري فارس: هيئت داوران بيست و هفتمين جشنواره فيلم فجر، اسامي نامزدهاي سيمرغ بلورين 14 بخش مختلف جشنواره را اعلام كردند.

به گزارش خبرگزاري فارس، پايگاه اينترنتي جشنواره فيلم فجر اين نامزدها را به شرح زير اعلام كرده است.

نامزدهاي بهترين كارگرداني
-----------------------------
عبدالرضا كاهاني (بيست)، حسن فتحي (پستچي سه بار در نمي‌زند)، واروژ كريم مسيحي (ترديد)، تهمينه ميلاني (سوپر استار)، بهرام بيضايي (وقتي همه خوابيم)، اصغر فرهادي (درباره الي ...)

نامزدهاي بهترين فيلمنامه
----------------------------
حسين مهكام و عبدالرضا كاهاني (بيست)، واروژ كريم مسيحي (ترديد)، اصغر فرهادي (درباره الي...)، فريد مصطفوي و ابوالحسن داوودي (زادبوم)، تهمينه ميلاني (سوپر استار)، پرويز شهبازي (عيار 14)

نامزد بهترين فيلم
-------------------
بيست (به تهيه‌كنندگي پوران درخشنده)، پستچي سه بار در نمي‌زند (به تهيه‌كنندگي جواد نوروزبيگي)، ترديد (به تهيه‌كنندگي سعيد سعدي)، درباره الي... (به تهيه‌كنندگي اصغر فرهادي)، زادبوم (به تهيه‌كنندگي ابوالحسن فرهادي)، وقتي همه خوابيم (به تهيه‌كنندگي بهرام بيضايي)

نامزد‌هاي بهترين بازيگر نقش اول زن
---------------------------------------
ليلا حاتمي (بي‌پولي)، ترانه عليدوستي (ترديد)، باران كوثري (حيران)، فريده فرامرزي (صندلي خالي)، مونا احمدي (كودك و فرشته)

نامزدهاي بهترين بازيگر نقش اول مرد
----------------------------------------
پرويز پرستويي (بيست)، شهاب حسيني (درباره الي...)، مسعود رايگان (زادبوم)، شهاب حسيني (سوپر استار)، محمدرضا فروتن (عيار 14)

نامزد بهترين بازيگر نقش مكمل زن
-------------------------------------
مهتاب كرامتي (بيست)، ليلا زارع (پستچي سه بار در نمي‌زند)، مريلا زارعي (درباره الي....)، پگاه آهنگراني (زادبوم)، طناز طباطبايي (صداها)

نامزد بهترين بازيگر نقش مكمل مرد
--------------------------------------
عليرضا خمسه (بيست)، حامد كميلي (ترديد)، صابر ابر (درباره الي...)، كامبيز ديرباز (عيار 14)، افشين هاشمي (كودك و فرشته)

نامزدهاي سيمرغ زرين نگاه ملي
------------------------------------
به كبودي ياس، زادبوم، كودك و فرشته

نامزد بهترين چهره‌پردازي
---------------------------
سعيد ملكان (پستچي سه بار در نمي‌زند)، محمدرضا قومي (ترديد)، مهرداد ميركاني (درباره الي....)، سودابه خسروي (شبانه روز)، سعيد ملكان (وقتي همه خوابيم)

نامزد بهترين جلوه‌هاي ويژه
-----------------------------
داوود رسوليان (به كبودي ياس)، عباس شوقي (پستچي سه بار در نمي‌زند)، جواد شريفي‌راد (كودك و فرشته)، جواد شريفي راد (موش)

نامزد بهترين طراح صحنه و لباس
-----------------------------------
اصغر نژاد ايماني (پنالتي)، امير اثباتي (ترديد)، آتوسا قلم‌فرسايي (صداها)، سعيد آهنگراني (كودك و فرشته)، ايرج رامين‌فر، آتوسا قلم‌فرسايي (وقتي همه خوابيم)

نامزد بهترين صداي فيلم
--------------------------
حسين ابوالصدق (پستچي سه بار در نمي‌زند)، پرويز آبنار (ترديد)، محمدرضا دلپاك (درباره الي...)، ماني هاشميان (شبانه‌روز)، پرويز آبنار (صداها)

نامزد بهترين تدوين
--------------------
حسن حسن‌دوست (پستچي سه بار در نمي‌زند)، واروژ كريم مسيحي (ترديد)، هايده صفي ياري (درباره الي....)، محمدرضا موييني (كودك و فرشته)، بهرام بيضايي، سپيده عبدالوهاب (وقتي همه خوابيم)

نامزد بهترين موسيقي
------------------------
فردين خلعتبري (پستچي سه بار در نمي‌زند)، عليرضا كهن‌ديري (حيران)، كارن همايونفر (زادبوم)، ناصر چشم‌آذر (سوپر استار)، محمدرضا درويشي (وقتي همه خوابيم)

نامزد بهترين فيلم‌برداري
--------------------------
ساعد نيك‌زاد (پنالتي)، بهرام بدخشاني (ترديد)، حسين جعفريان (درباره الي)، عليرضا زرين‌دست (سوپر استار)، مرتضي پورصمدي (شبانه‌روز)

حسن بلخاري‌، ابراهيم حاتمي كيا، داود رشيدي، محمد سرير، منوچهر شاهسواري، رسول صدرعاملي و مجيد مجيدي هيأت داوران بخش سوداي سيمرغ جشنواره فيلم فجر هستند.

puria-pursorkh — Sat, 07 Feb 2009 19:20:18 GMT

سینمای ما - امیر قادری: این تنها گفت‌وگوی جشنواره‌ای من است. نفس عمیق فیلم محبوبم بود و انتظار داشتم عیار 14 هم فیلم خوبی از آب درآید. پرویز شهبازی اما پیشنهاد کرد گفت‌وگو را بگذاریم برای بعد از نمایش فیلم در سالن رسانه‌های گروهی جشنواره، تا هم فیلم را به بهترین شکل روی پرده و با جمعیت ببینیم و هم لحن گفت‌وگو در ویژه‌نامه جشنواره‌تر و تازه باشد، ضمن اینکه برای انجام چنین گفت‌وگویی اول باید سر فیلم به توافق می‌رسیدیم. پس نیمه‌شب جمعه 18 بهمن سری به من زد و این گفت‌وگو تا خود صبح طول کشید.

شهبازی:فکر می‌کنی به جایی برسیم؟

قادری: اینش زیاد مهم نیست. نگرانی اصلی من این بود که شش سال انتظار بعد از «نفس عمیق»، با این فیلمت دود بشه و بره هوا. به نظرم نگرانی خودت هم همین بود که فاصله بین دو فیلمت این‌قدر زیاد شد.

شهبازی: نگران اگه نبودم که همون دو سه ماه اول بعد از اون فیلم دودش می‌کردم. کم پیشنهاد نداشتم. یک سالی رو «نفس عمیق» خوابیدم. بعد کم‌کم چرا فیلم نمی‌سازی‌ها شروع شد و نگران شدم. چند تایی ایده داشتم که متاسفانه دیگران خیلی دوست داشتن.

قادری: یعنی چی؟

شهبازی: خب وقتی یه ایده‌ای همه‌پسند بشه، کار خاصی از آب درنمی‌آد. دلم می‌خواد اون ایده مخالف پیدا کنه و فکر کنن چیز معمولی‌ می‌شه. یادمه به من می‌گفتن «نفس عمیق» رو نمی‌خواد بسازی چون هیچی نداره. تماشاگر چی نگا کنه؟

قادری: اول قصه «عیار 14 چی»؟ بازم از این حرف‌ها بود؟

شهبازی: اگه نبود دست بهش نمی‌زدم. فیلمنامه رو نمی‌گم‌ها. دارم اون دو سه خطی رو که اول واسه کسی تعریف می‌کنی می‌گم. توی‌ هالیوود مثلی هست که می‌گن فرض کن وارد آسانسور می‌شی و می‌بینی رئیس فلان کمپانی بزرگ فیلمسازی هم توی آسانسوره. اون قراره طبقه ده پیاده بشه و تو فرصت داری توی این فاصله ایده‌ات رو واسش تعریف کنی و ایده‌ات اون رو متقاعد کنه که یه قرار بیست‌دقیقه‌ای تو دفترش باهات بذاره. اون رو دارم می‌گم.

قادری: و حالا اون ایده دوخطی اولیه «عیار 14» چی بود؟

شهبازی: توی یه شهر کوچیک یه طلا فروش چند سال پیش یه دزد رو تحویل پلیس داده حالا یارو برگشته. می‌گفتن اینکه ده‌بار ساخته شده. گفتم پس منم واسه یازدهمین‌بار می‌سازمش.

قادری: خب این وسط چی‌اش برای تو جالب بود؟

شهبازی: اینکه می‌خواستم فیلمی ‌‌بسازم که قوتش رو از جایی عاریه نگیره. ارزش عارضی نداشته باشه. سیاسی یا اجتماعی از نوع ژورنالیستی‌اش یا هر چیز دیگه‌ای.

قادری: یعنی از خود سینما؟

شهبازی: خب گاهی دیدی که بعضی فیلم‌ها ارزش‌هاشون رو از جای دیگه‌ای می‌گیرن. حتی تا حدودی «نفس عمیق».

قادری: دیگه به نفس عمیق بد نگو. چیزی در این باره شنیدی؟

شهبازی: می‌دونی برای جایزه فیپرشی (کنفدراسیون منتقدان بین‌المللی) به نفس عمیق چه دلیلی آوردن؟ طلایه‌دار موج نو سینمای ایران و بعد به خاطر رساندن صدای جوانان در یک جامعه محافظه‌کار. حالا اگه جامعه محافظه‌کار نبود تکلیف چی بود؟

قادری: دقیقا. چون برای من نفس عمیق فیلم خوبیه به خاطر سکانس چادر ماشین کنار زدنش، یا به خاطر صدای در ماشین‌ پراید توی خیابون خلوت و ساکت، یا وقتی به موقع تغییر زاویه دید می‌دهی و سکانس انتظار آیدا سر چهار راه رو از زاویه دید اون می‌بینیم و نه پسره.

شهبازی: من از اون جمله آخر فیپرشی دلخورم.

قادری: به خاطر همینه که فیلمات رو این‌قدر دوست داریم. اغلب فیلمسازای هم‌نسلت، انگار قبل از اینکه سینما براشون مهم باشه، سراغ جذابیت‌های دیگه‌ای رفتن. و حالا که می‌بینم باز توی عیار 14 این خود سینماست که در درجه اول اهمیت قرار داره، خب خیلی خوشحال‌ می‌شم. حالا از اون جا که تو هم فیلمنامه می‌نویسی، هم کارگردانی می‌کنی و هم تدوین، کدوم بخش‌ کار بیشتر سرذوق می‌آردت؟

شهبازی: موقع تدوین بیشتر خوش می‌گذره. چون اتفاق جبران‌ناپذیری نمی‌افته. البته اون چیزی که منو سرذوق می‌آره اجرای ایده است. اما وقتی ایده‌ای برای اجرا دارم دست و پام برای اجراش به لرزه در می‌آد. همش نگرانم اتفاقی بیفته و نشه اجراش کرد. می‌دونی چی می‌گم؟ وقتی فیلمبرداری‌اش تموم می‌شه باورم نمی‌شه. چندبار پلان‌هارو تو ذهنم به هم می‌چسبونم و می‌گم خیله خب آقا بریم. ولی نوشتن نه. خیلی عذاب‌آوره.

قادری: اجرای کدوم صحنه از عیار 14 برات چالش بیشتری داشت؟ نگران بودی خوب از کار درنیاد؟

شهبازی: الان صحنه خاصی یادم نمی‌آد. ولی توی طلافروشی ممکن بود زاویه‌ها تکراری بشه.

قادری: آخه توی عیار 14 هم مثل نفس عمیق، ریزه‌ کاریه اجرایی زیاد داریم. مثلا اون در قرمز نوشابه روی کاپوت ماشین. وقتی کامران و منصور رفتن بیرون شهر و کامران داره به گربه‌ غذا میده. یا توی همین عیار 14، صحنه‌ای که فروتن، با پلاستیک النگو رو دست زنه می‌کنه.

شهبازی: اون صحنه کفاشی رو هم آتیش و پای لخت منصور بامزه‌ کرد.

قادری: یا رو به رو شدن فروتن با اون بابای قلیون به دست توی پله‌ها، و وقتی دیرباز قوطی خالی قطره چشمش رو می‌ندازه آشغال‌دون ته اتاق و صداش از خارج کادر می‌آد. مثل سکه‌ای که دین مارتین توی ریو براوو می‌اندازه تو تف‌دون...

شهبازی: ...یا اون سیگار پیچیدنه احسان، که نمی‌تونه و توی ریو براوو این هم بود...

قادری: مطمئنی این بود؟

شهبازی: نمی‌دونم چرا فکر کردم هست؟ نیست؟

قادری: اینو دیگه یادم نمی‌آد. ولی فیلمت وسترن زیاد داره. اصلا خط اصلی داستانش که خود ماجرای نیمروزه.

شهبازی: خب می‌دونی که ماجرای نیمروز رو کارل فورمن از داستان کوتاه ستاره حلبی جان کانینگهام اقتباس کرده که واکنشی به دوره مک کارتیسم بود. و اشاره به مسئولیت اجتماع و نهادهای مدنی در قبال فرد داشت. در عیار14 علاوه بر اون، مسئولیت متقابل فرد در قبال اجتماع و نهادهای مدنی هم می‌تونه مطرح باشه. که باعث تغییر مسیر داستان شده.

قادری: همون تغییر زاویه روایت به سمت دزد قصه، که این تمهید رو خیلی دوستش دارم.

شهبازی: در ماجرای نیمروز این فقط نهادهای مدنی و اجتماع و مردم هستن که وظایفشون رو در قبال فرد به درستی انجام نمی‌دن. کار نمی‌کنن.

قادری: درست به همین دلیله که فکر می‌کنم امروز به فیلمی‌مثل عیار 14 نیاز داریم. این فیلمیه که آدماش اول باید تکلیفشون رو با خودشون روشن کنن تا اینکه بخوان همه چی رو به گردن اجتماع و قانون و باقی نهادها بندازن. اینجا آدما باید مسئولیت کار و تجربه‌شون رو بپذیرن، در برابر باقی فیلمای این سال‌ها که روشنفکرمون مدام داره مشکل رو به بیرون ارجاع میده. راستی برف و این فضا از همون اول توی ذهنت بود؟

شهبازی: بدون برف که اصلا نمی‌تونست داستان جلو بره. برف به داستان کمک کرده. فکر کردم به جایی برم که بیشترین بارش برف رو داره. طبق برنامه‌ریزی به پونزده بارش نیاز داشتیم و بارندگی هم پارسال بد نبود. امسال برای گرفتن سکانس قطاری که باقی مونده بود تا اوایل دی صبر کردم. واقعا نگران شده بودم. این ور و اون ور می‌گفتم توی این کم‌آبی نگران کشاورزا هستم، ولی حقیقتش نگران این یه سکانس بودم. وقتی داشتم آخرین پلان رو همین اواخر می‌گرفتم به لقمانی و نوید می‌گفتم بچه‌ها باید بلیت سینما پنجاه هزارتومن باشه. فکرش رو بکن برای فیلمبرداری یه دقیقه از فیلمت، مثلا یه سال صبر کردی بعد طرف موقع دیدن همین یه دقیقه توی سالن، داره اس‌ام‌اس می‌خونه. بعضی وقتا دلم می‌خواد در سینما رو قفل کنم. تو سینماها رفت‌وآمد و سروصدا زیاده. فیلم پنجاه دقیقه‌اش گذشته، طرف تازه می‌آد داخل کورمال کورمال دنبال جا می‌گرده. تیتراژ آخر رو هم که اصلا نگاه نمی‌کنن. صحبت برف بود؟

قادری: توی نفس عمیق هم برف زیاد داشتیم... .

شهبازی: اون جام برف بود. من اصلا تو فصل گرم کار نکردم. نجوا تو پائیز و سه فیلم دیگه تو زمستون بوده. در مورد اونا فکر کنم پیش اومد، اما این یکی بی برف نمی‌شد.

قادری: بازیگرای کار رو چطور انتخاب کردی؟ سه بازیگر اصلی‌ات نقطه قوت فیلمت هستن.

شهبازی: این دفعه فکر کردم با بازیگرای حرفه‌ای کار کنم. با محبوبیتی که بین مردم دارن به دیده شدن فیلم کمک می‌کنن. هرسه این بازیگرا محمدرضا فروتن، پوریا پورسرخ و کامبیز دیرباز و خانم افشارزاده با خواهش من و علاقه و لطف شون به این کار اضافه شدن. بسیار همکار و باشخصیت بودن. فروتن از سر فیلم «دعوت» اومده بود و راضی و باانرژی بود. قبل از اینکه شروع به تست گریم کنه ازش چندتا عکس گرفتیم واسه صحنه تشییع جنازه‌اش. روزی که صحنه رو می‌گرفتیم خودش نبود. یکی از دوستام بهروز بهش گفت آقای فروتن نبودی چه تشییع جنازه‌ای برات گرفتن. اونم گفت ایشالا تشییع جنازه شما!

قادری: کامبیز چه خوب بود... .

شهبازی: خیلی بازیگر تواناییه. یه پلانی رو کات دادم، گفتم کامبیز چرا قوطی رو نمی‌بری بالا کاغذ سیگار رو با زبون تر کنی؟ خیلی خونسرد گفت: داشتم می‌بردم. دو ثانیه زود کات دادی.

قادری: پوریا که این بهترین حضورش روی پرده سینماست. نگفت نقشم کمه تو فیلم؟ آخه معمولا نقش یک بوده.

شهبازی: لی استراسبرگ میگه نقش کوچک و بزرگ نداریم. بازیگر کوچک و بزرگ داریم. پوریا خیلی باهوشه... .

قادری: با شخصیت، که برای یه بازیگر حیاتیه. دختر فیلم هم انگار هنرجوی کارنامه بوده...

شهبازی: درسته. جایی گفته بودم. وارد دفتر شد و تا نشست به نوید میهن‌دوست اشاره کردم که خودشه. درست مثل مریم پالیزبان که برای نفس عمیق اومد. باور نمی‌کنی همون جایی نشست که پالیزبان نشسته بود. هر دو در لحظه اول درست بودن.

قادری: این رو گفتی یادم اومد. فیلمات یه خصلت جالب دارن. در عین حال که خیلی حساب‌شده سراغشون رفتی، ولی حس بداهه و لحظه همراهشونه.

شهبازی: یه دوست منتقدی نوشته بود که اون حجله‌های تو خیابون نفس عمیق چه خوبه؛ گروه فیلمبرداری به شکل تصادفی احتمالا اونجا بودن و به حس صحنه کمک کردن. من فهمیدم اینکه گروه تدارکات از شب قبل به اون خیابون رفته بودن که کسی ماشین پارک نکنه و از شش هفت ساعت قبل از فیلمبرداری حجله‌ها رو آورده بودن و چیده بودن اصلا به چشم نیومده و طبیعی جلوه کرده. این خوبه.

قادری: با شناختی که ازت دارم، لابد سر صحنه که میری، دکوپاژ قرص و محکمی ‌داری... .

شهبازی: صحنه به صحنه فرق می‌کنه. ولی معمولا سر صحنه تصمیم می‌گیرم، چکار کنم. بعضی وقت‌ها همه گروه فرض کن هفده هجده نفر معطل می‌شن و زل می‌زنن به من که دارم فکر می‌کنم. بعضی وقت‌ها واقعا ایده‌ای ندارم و خب اون‌ها هم کاری ندارن و منتظرن ببینن باید چکار کنن. من هم می‌گم میشه یه کاری بکنین و منو نگاه نکنین؟

قادری: چرا اون وقت؟

شهبازی: به شرایط اون لحظه، به نور اون لحظه، به حال خودم و بازیگرا و همکارای دیگه نگاه می‌کنم و تصمیم می‌گیرم. مثلا جایی رو که سایه فرید روی دیوار زرگری راه می‌ره، از سایه خودم الهام گرفتم. داخل زرگری یک چراغ روشن کرده بودن تا کاست نگاتیو رو زیر نور عوض کنن و من سایه خودم رو روی دیوار دیدم. صبح شد. الان ساعت چنده؟ هنوز وسط جشنواره‌ است. باید بری فیلم ببینی.