طبق معمول وعادت همیشگی،سلام،سلامی به طراوت بهاری که پیش روست و سپیدی زمستانی
که درپس است.بعد از نزدیک به 2 ماه بازبرگشتم وبه خدای بزرگم قسم فقط وفقط به خاطر دلتنگی
شماست که دوباره آمدم.قصد آپ مجدد نداشم،نه فرصتش بود،نه مطلبش و نه دلی که همراهیم کند ولی
مهربانی شما...
در آخرین سه شنبه سال 86 می نویسم برای شما به یاد سه شنبه های قشنگی که با هم سپری کردیم.
در این مدت که نبودم،فقط و فقط یک جمله را مرور میکردم:
تمامی لحظات را سپری کردیم تا به خوشبختی برسیم ولی غافل بودیم که خوشبختی همان لحظاتی بود که سپری شدند.
درسالی که گذشت،خاطرات خوب وبد زیاد دارم و داریم ولی من از خودم میگویم،از خودی که در طی این
2ماه شاید به نوعی پوست انداخت و تازه شد،عوض شد.
روزهایی را گذراندم که شاید از بدترین روزهای عمرم بودند،دقایقی بدون کوچکترین احساسی،بدون
کمترین عشقی وبدون جزئی ترین هدفی.بودم و نبودم.روحی در جسمم نبود،درست مثل یک
مرده متحرک.
امیدوارم هیچگاه این حس را تجربه نکنید.ولی کم کم به خود آمدم،با این تفاوت که دیگر آن آدم سابق نیستم.
نمیدانم چه شد،ولی هر چه بود امیدوارم خیر باشد.
در این آخرین ساعات سال 86 بیائید از خدای خوبمان بخواهیم؛که لباس عافیت بر تن همه
بیماران بپوشاند،از او که یگانه هستی است بخواهیم سعادت عبودیت را از ما دریغ نکند،
بخواهیم تمامی متلتمسین دعا را حاجت روا کند و برای من حقیر هم دعا کنید
که به آرزوهای تحویل سال86 به بهترین شکل برسم و به قول پوریا پورسرخ دعاکنیم همه
به آرزوهای قشنگشون برسن.
در پایان برای همه هنرمندان به ویژه پوریا پورسرخ سلامت وموفقیت روزافزون آرزومندم.
اگه آپم زیاد جالب نبود به بزرگی خودتون ببخشین،برگ سبزی است تحفه درویش.
ازتون میخوام در نظرات در مورد عملکرد این وب و نقاط ضعفش و قوتش(اگه داره!!)و
در مورد کارهای آقای پورسرخ درسال86 بگین.
راستی روز سوم رو در روز سوم عید فراموش نکنین...
عیدتون مبارک،سال بسیار شاد و پرباری داشته باشین، یاعلی،التماس دعا
