پوریا پورسرخ

سلام

خوبین؟بعد از یک هفته دلتنگی و مشغله دوباره اومدم.در این آپم به بهانه اکران ((توفیق اجباری))

در مورد کارگردان محبوبمون محمدحسین لطیفی مطلب گذاشم.چند عکس از شکرانه،1 پوستر از وفا(که میدونم شاید خیلی تکراری باشه ولی من عاشق وفا وگریم آقا پوریا در اون هستم و این پوستر رو بیشتر از روی خود خواهی گذاشتم!!!!)،1 پوستر زیبا هم لطف شادی جانم به وب هست .

در مورد کامنتی هم که با نام پوریا پورسرخ در وب بود،من اطلاع ندارم که خود آقای پورسرخ بودن

یا نه،ولی حسم بهم میگه که ایشون الان اونقدر مشغول هستند که بعید بیان و سر بزنن،

اگرم سر بزنن کامنت...نمیدونم،الله اعلم.

راستی در مورد عکسهای شکرانه بازم از داداش مسعود گلم ممنونم که هم به من

هم به وب لطف دارن.امیدوارم لذت ببرین.

در کامنتها برام بگین:

بارزترین ویژگی شخصیتی آقای پورسرخ که شما رو

تحت تاثیر قرار میده چیه؟(یعنی اون ویژگی که

باعث شد شما هوادارشون بشین)

سه شنبه 22 آبان1386 |

توفیق اجباری بخشی از زندگی شخصی محمد رضا گلزار است

گفت و گو با محمد حسین لطیفی کارگردان « توفیق اجباری »

محمد حسين لطيفي» گفت: نمي‌شود گفت به طور كامل فيلم روايت زندگي واقعي اين بازيگر است اما بخش‌هايي از «توفيق اجباري» از زندگي خود گلزار الهام مي‌گيرد.
كارگردان "توفيق اجباري" در گفت‌وگو یی در پاسخ به اين پرسش كه " تا چه حد داستان "توفيق اجباري" براساس زندگي "محمدرضا گلزار" نوشته شده است؟، گفت: نمي‌شود گفت به طور كامل فيلم روايت زندگي واقعي اين بازيگر است اما بخش‌هايي از "توفيق اجباري" از زندگي خود گلزار الهام مي‌گيرد. حتي خانه‌ موجود در فيلم كه متعلق به خود گلزار است و ما فيلم را در اين لوكيشن فيلمبرداري كرده‌ايم. البته بايد به اين نكته توجه داشت كه موضوع اصلي قصه "توفيق اجباري" ازدواج و طلاق اين آدم است درصورتي كه گلزار واقعي هنوز ازدواج نكرده و طبعا طلاق هم نگرفته است.

* دوست داشتم لزوم رعايت حرمت بچه‌هاي سينما را به تصوير بكشانم
------------------------------------------------------------------------------
آيا با توجه به نگاه جانبدارانه "توفيق اجباري" به زندگي شخصي يك بازيگر سينما، هدف از ساخته شدن اين فيلم، ارائه پاسخي تصويري به علاقمندان سوپراستارهاي سينما بوده است؟ لطيفي در اين باره مي‌گويد: درسينما و راجع به طلاق حواشي زيادي وجود دارد و هدف اصلي من از ساخته شدن "توفيق اجباري" اين بود كه كمي با مبحث طلاق در سينما شوخي كنم. ولي مرحله دوم خيلي برايم جدي بود و آن اين كه لزوم رعايت حرمت بچه‌هاي سينما را يك در قالب فيلم به تصوير بكشانم چون درجامعه، شايد عموما مردم بروبچه‌هاي سينما را يك جور ديگر ببينند و ندانند كه آنها مي‌توانند اينقدر با حجب و حيا باشند و اين كمتر قابل قبول باشد. با اين ايده، من دوست داشتم يك شرايط خوشايندي را براي هويت اين سينما ايجاد كنم تا رابطه مردم و گيشه سينما هم يك كم گرمتر شود و اميدوارم كه توانسته باشم به اين هدف نيز دست يابم.

* گلزار، عطاران و باران كوثري درحد واندازه خودشان بودند
------------------------------------------------------------------

لطيفي درمورد تاثير مشهود رضا عطاران در طنزهاي موجود در فيلم، با توجه به كارهاي موفق وي در تلويزيون گفت: دراين فيلم تمام بچه‌ها درحد و اندازه خودشان بودند. رضا گلزار، عطاران و حتي باران كوثري كه همه معتقد بودند براي نقش همسر گلزار چون babyface و سنش پايين است، شايد مورد مناسبي براي همسر گلزار نباشد ولي من معتقد بودم با چهره‌پردازي خوب محسن بابايي و بازي خوبش به نتيجه برسد و همين طور هم شد.
وي افزود: "رضا عطاران" هم يكي از بازيگران خلاق سينما و تلويزيون است وقاعدتا در "توفيق اجباري" هم اين خلاقيت‌ها خيلي به بازي ايشان كمك كرده است.
لطيفي درباره تغييرات اعمال شده در فيلمنامه پيمان عباسي و ميزان تاثيرگذاري محمدرضا گلزار و رضا عطاران درنگارش اين فيلمنامه، گفت: درهمه كارهايم همه تاثيرگذار هستند ولي همه دراندازه خودشان تاثيرگذارند. در "توفيق اجباري" طرح اصلي و خط اصلي را پيمان عباسي نوشت و كار را تحويل من داد، اين كه از آنجا به بعد اين فيلمنامه چقدر دستخوش تغييرات شده، برمي گردد به من و عباسي و الان اين فيلمنامه به نظر من در تيتراژ كاملا متعلق به آقاي عباسي است. حتي بدون تيتري با عنوان "بازنويسي پيمان عباسي". البته اين را همه مي‌دانند كه محمدحسين لطيفي زياد خودش را درقيد و بند فيلمنامه نمي گذارد و من همواره، سعي مي‌كنم با انرژي بچه‌هايم سر صحنه كار را پيش ببرم.

* هيچگاه طبق پيش‌بيني‌ها فيلم نساخته‌ام
----------------------------------------------

"لطيفي" در بخش ديگري از این گفت و گو در اين زمينه كه چرا پس از موفقيت فيلم "روز سوم" در زمينه سينماي دفاع مقدس، به سمت كارگرداني اين فيلم رفته و دست به تكرار موقعيت موفق خود در جشنواره بيست و پنجم نزده است، گفت: من چنين روندي در كارنامه فيلمسازي خود نداشته‌ام و مگر دفعات قبل، طبق پيش‌بيني مردم و كارشناسان فيلم يا سريال تلويزيوني با مضامين حادثه‌اي، دلهره‌آور، معناگرا و... ساخته بودم كه اين بار چنين اتفاق بيفتد؟
وي در اين زمينه گفت: واقعيت اين بود كه "توفيق اجباري" بايد يك سال و نيم پيش ساخته مي‌شد و پروانه ساخت آن را در اختيار داشتم اما تهيه كننده آن (سيد كمال طباطبايي) به‌خاطر ساخته شدن مجموعه "صاحبدلان" و فيلم "روز سوم"، به طور موقت كنار كشيد تا من در مقطعي آن كارها را بسازم و به هر حال، ساخته شدن اين فيلم جزو تعهدات قبلي من بود كه بايد سال گذشته اين اتفاق مي‌افتاد و من نيز، خود را متعهد مي‌ديدم كه "توفيق اجباري" را براي آقاي طباطبايي كه به خاطر من توليد اين پروژه را متوقف كرده بود، بسازم.

* خودم را يك امپرسيونيسم مي‌‌دانم
----------------------------------------

وي در زمينه توليد "توفيق اجباري" و فاصله اندك آن با اكران عمومي، گفت: پس از بيست و پنج سال تجربه در سينما اين اجازه را پيدا كردم كه در يك سال دو اكران داشته باشم و از اين بابت خدا را شاكرم.
لطيفي افزود: راستش من آدمي هستم كه نمي‌توانم پشت اكران بمانم. اگر كاري را بسازم و يك سال بعد اكران شود، اصلا حالم بد مي‌شود!
وي گفت: معتقدم فيلم بايد در لحظه و زمان خودش بتواند با مردم ارتباط برقراركند و اين يك روند مطلوب و خوشايند است. بنابراين همه تلاشم را مي‌كنم و برخلاف عقيده عده‌اي ا ز همكاران كه معتقدند فيلم بايد خيلي ظريف و دقيق كار شود، من خودم را در فيلمسازي يك امپرسيونيسم مي‌شناسم و معتقدم وقتي از دور به راش‌هايي در كنار هم قرار مي‌گيرند، نگاه مي‌كني و لذت مي‌بري، اين احساس خوشايند از دريافت آني تعيين كننده است.
لطيفي درباره تاثير توليد فيلم‌هايي از جنس "توفيق اجباري" دررونق گيشه‌ سالن‌هاي سينما گفت: اين دست فيلم‌ها، حداقل 80 الي 90 درصد تاثيرگذار هستند. پنجشنبه شب من "توفيق اجباري" را با مردم در سينما ديدم. به نظرم فيلم آنها را راضي كرد واميدوارم اين روند ادامه پيدا كند، زيرا بدون تبليغ و تيزر تلويزيوني، بيلبورد خياباني و... فيلم در دومين روز نمايش، يك سئانس فوق‌العاده پر از تماشاگر در سينما آفريقا داشت كه همين مرا به وجد آورد واميدوارم كه در اين مقطع بتواند به مجموعه سينماي ايران و به ويژه اقتصاد اين سينما كمك كند.
وي اظهار داشت: بالاخره ما نياز داريم كه مردم را وارد "فضاي فيلم ديدن" كنيم وبازار غيرمجاز سي دي را بشكنيم.

* آشتي مردم با سينما را بايد با فيلم‌هاي مفرح شروع كنيم
-------------------------------------------------------------

لطيفي گفت: آقاي ضرغامي چندي پيش به اين نكته اشاره كرد كه: فيلم ديدن مراسم دارد. من عقيده دارم بايد به فيلم اهميت دهيم، بچه‌هايمان با ما همراه شوند، به سينما بيايند تا باهم و دور هم باشيم و فضاي زيبايي را به‌وجود بياوريم كه اين روند را قاعدتا بايد با فيلم‌هاي مفرح شروع كنيم.
لطيفي به فارس گفت: درباره فيلمسازي من در زمينه طنز و كار جدي من هميشه به اين نكته اشاره كرده‌ام كه اگر ما تولد بچه‌ما را درپيش داشته باشيم، مداح دعوت نمي‌كنيم و يا اگر مجلس فوت پدربزرگمان باشد از مطرب كمك نمي‌گيريم چون اين دو مقوله كاملا از هم جدا هستند.
وي گفت: من اگر بخواهم فيلم‌هاي دفاع مقدسي كار كنم با اندازه‌ها و استاندارهاي آن سعي مي‌كنم خود را وفق دهم و اگر بخواهم طنز كار كنم با استاندارهاي طنز كار مي‌كنم. "توفيق اجباري" هم يك فيلم طنز بود و در حال و هواي يك كار طنز، بايد ارزيابي و بررسي مي‌شد. اين بود كه تمام تلاشم را كردم تا دراندازه‌هاي كار كمدي و طنز، بتوانم با بيننده همراه شوم.
وي تاكيد كرد: اينگونه هم نيست كه موفقيت "توفيق اجباري" موجب شود كه در ادامه هم فقط در اين زمينه كار كنم. شايد كار بعدي من، يك كار مذهبي باشد و اصلا نمي‌دانم كه در آينده قرار است چه نوع فيلمي بسازم.
كارگردان "توفيق اجباري" در مورد اهميت‌ تنوع ژانر در كارهاي سينمايي و تلويزيوني خود و لزوم رعايت چنين ديدگاهي براي پرهيز ازتكرار، گفت: اين روند با آگاهي كامل بوده است. يعني من با آگاهي كامل وارد "توفيق اجباري" شدم زيرا احساس مي‌كردم دوست ندارم در يك فضا و حال و هواي فيلمسازي باقي بمانم. راستش من حاضر نيستم هيچ دو سريال يا فيلمي را پشت سرهم با يك مضمون انجام دهم، مگر آن كه از نوع "صاحبدلان" باشد.

سه شنبه 22 آبان1386 |

او می داند چه می کند / یادداشتی بر "توفیق اجباری"

سینمای ما - امیر جلالی: «محمدرضا گلزار تاکنون از گفت وگو با ماهنامه فیلم طفره می رفت و استنباط ما از دلایل این پرهیز،کیفیت فیلم هایش بود.وقتی که به مناسبت نمایش "بوتیک" گفت و گورا پذیرفت مطمئن شدیم اما سندی برای ارائه نداریم.» (مجله "فیلم"_شماره314_مقدمه مصاحبه کیومرث پوراحمد با محمدرضا گلزار)

"محمدحسین لطیفی" فیلمساز صادقی است،یعنی بهتراست بگوییم آدم صادقی است واین صداقت از لابه لای فیلم هایش هم بیرون می زند،فیلم هایی که می توانی دوستشان نداشته باشی ولی ازاین که بعد از تماشای فیلم هایش سرت کلاه نرفته هم می‌توانی مطمئن باشی. "توفیق اجباری" درست چندماه بعد از"روز سوم" به نمایش عمومی درآمده است وبااین که فیلم مهمی نمی‌نماید، اما روراست و مفرح و بی ادعاست و این قضیه بی ادعایی وقتی بیشتر معلوم می شود که فیلم بد "کلاغ پر" را دیده باشیم و چندروز قبل هم مصاحبه "شهرام شاه حسینی" با تیتر «فیلم من درست دیده نشد» اعصابمان را خرد کرده باشد.حالا چرا می گویم فیلم "لطیفی" صادقانه است؟ توضیح می دهم. مردم دوست دارند از دیدن قدوبالا و چشم وابروی "محمدرضا گلزار" لذت ببرند، اورا سوار ماشین های آخرین مدل ببینند، شاهد هجوم جمعیت برای گرفتن عکس یادگاری و تقلا و تلاش دختران جوان برای گرفتن امضا ازوی باشند تا باورکنند که درغش و ضعف رفتن برای او تنها نیستند و در سالن سینما بنشینند و درحالی که چیپس می خورند با دوستشان بحث کنند که آیاستاره محبوبشان با کت وشلوار خوش تیپ تر است یا با لباس اسپورت.خوب،چه کسی گفته فراهم کردن صادقانه چنین امکانی برای چنین مردمی هنر کمی است؟

یکی دوسال پیش تلویزیون تیزری پخش می کرد که دو مهندس با کلاس برای سوارشدن به آسانسور هزارجور تعارف تکه پاره می کردند و چند دقیقه بعد درحالیکه سوار ماشین هایشان بودند به هم برخورد می کردند و قبل از شناختن طرف مقابل چندتا فحش چارواداری بارهم می کردند ولی وقتی صورت هم را می دیدند دوباره می رفتند در همان جلد مهندسیشان و پشت آن نقاب مخفی می شدند و لفظ قلم حرف می زدند. این که یک عده ای (ولو در اکثریت باشند) برای دیدن چهره زیبای "گلزار" سرودست می شکنند و این میل شدید را پشت هزارجور ماسک روشنفکری و ادا و اطوار دیگر پنهان نمی کنند اصلا ایرادی ندارد و هیچ منتقدی (از جمله درهمین سایت) به این موضوع نه اعتراضی کرده نه حسادتی. هیچ کس از این بازیگر انتظار بازی زیرپوستی و اجرای اصول استراسبرگی را ندارد، فقط کافی است او نقش خودش را بازی که نه، زندگی کند و این همان کاری است که در "توفیق اجباری" کرده است. ایراد و اعتراضی اگر هست که هست به کسانی است که ریاکارانه "گلزار" را به برنامه شان می آورند و می خواهند با چندتا ادا و شعار اثبات کنند که دلیل محبوبیت او نه چشمان سبزش که کارهای عام المنفعه اش برای فقرا یا اشک ریختنش به هنگام دیدن تصاویر "رضازاده" است. ( یادم هست که امیر قادری در یادداشتش راجع به حضور گلزار در "شب شیشه ای" که در روزنامه مرحوم "هم میهن" نیز چاپ شد به همین نکته اشاره کرد. )

اتفاقا خود "محمدرضا گلزار" هم با هوشمندی مسیرش را یافته و با انتخاب های درست محبوبیتش را روز به روز بیشتر می کند.همین هوشیاری بود که باعث شد او بازی در فیلمهای دو غول سینمای ایران را رد کند: نقش یک سرباز یاغی در "سربازهای جمعه" مسعود کیمیایی (که محمدرضا فروتن آن را بازی کرد) و نقش یک معتاد در "مهمان مامان" داریوش مهرجویی (که پارسا پیروزفر بازی کرد). البته خود گلزار" در همان مصاحبه معروف مجله فیلم دلیل رد این دو نقش را تفاوت گریم آن‌ها با نقشش در "کما"(آرش معیریان) عنوان کرده است ولی چه این سخن را بپذیریم و چه نپذیریم تفاوتی دراصل بحث ایجاد نمی شود،او می داند که مردم دوستش دارند و ازآن مهم‌تر می داند که چرا دوستش دارند و بنابراین هیچ گاه نقش هایی را که با پرسونای شیک پوش و تو دل بروی همیشگی اش منافات داشته باشد را نمی پذیرد (لااقل تا کنون که نپذیرفته). تنها باری که کمی ازاین قاعده تخطی کرد بازیش در "بوتیک"(حمید نعمت ا...) بود که اتفاقا متفاوت ترین نقشش هم به حساب می آید. فیلم "لطیفی" البته داستان هم دارد که بربستر شهرت یک ستاره سینما و پیامدهای آن می گذرد،بازی خوب "رضا عطاران"(که هرچقدر از تواناییهایش در بی دلیل خنداندن مخاطبین بگوییم کم گفته ایم) و "احمد پورمخبر" (کشف هنری عطاران) هم هست که این‌ها هم می تواند دلایل خوبی برای دیدن فیلم باشند.(قابل توجه عده معدودی که برای دیدن یک فیلم به جز حضور "محمدرضا گلزار" درآن به دلیل دیگری هم احتیاج دارند)

"توفیق اجباری" یک توفیق اجباری بود برای یادآوری این حرف‌ها، یادآوری این که نه کسی می تواند به کسی بگوید عاشق چشم و ابروی "گلزار" نباش و نه کسی می تواند به آن دیگری اعتراض کند که چرا تو راجع به فیلمی که ستاره محبوب من درآن بازی کرده است نظر منفی داری؟ و یادآوری این که گرچه مسیر زندگی ما آدم ها را فقط خودمان نیستیم که رقم می زنیم ولی هنوز می توانیم با امیدواری و انتخاب های درست کلی موفقیت به دست آوریم. موخره محمدرضا گلزار: « در یکی از مصاحبه هایم گفته بودم اگر کسی بتواند معمایی برای من مطرح کند که نتوانم جواب دهم می تواند بیاید وجایزه اش را ازمن بگیرد...خودم هم می توانم همین جا یک معما طرح کنم:آن چیست که ما زمستان ها می گذاریم توی خانه تا خانه را گرم کند و تابستان ها می بریم می گذاریمش روی درخت؟» پوراحمد:«نمی دانم،چیه؟» گلزار:«بخاری است دیگر.» پوراحمد:«بخاری؟بخاری را که تابستان ها روی درخت نمی گذارند!» گلزار:«خوب، ما می گذاریم! ما تابستان ها بخاریمان را می بریم می گذاریم روی درخت.» (مجله فیلم_همان نشانی قبلی )

سه شنبه 22 آبان1386 |